by Eva
Share
Share

Het park dat je doet dromen van Amerika — midden in Motril
Er zijn plekken die je verrassen. Niet omdat je er niets van verwacht, maar omdat ze meer bieden dan woorden kunnen beschrijven. Het Parque de los Pueblos de América in Motril is zo’n plek. Ik liep er doorheen met de kinderen, zonder groot plan, en we kwamen er uren later pas weer uit.
Een park met een verhaal
Wie Motril bezoekt, denkt al snel aan de zee, het strand of de suikerrietvelden die de regio zo typeren. Maar in het zuiden van de stad, aan de voet van de Cerro del Santuario, ligt een park dat stilletjes wacht op wie het wil ontdekken.
Het Parque de los Pueblos de América werd in de jaren negentig aangelegd, als eerbetoon aan het Amerikaanse continent. Dat klinkt groots, maar het park is allesbehalve opzichtig. Het is juist rustig, groen, en vol details die je pas ziet als je de tijd neemt. Zoals het Ayuntamiento de Motril beschrijft: meer dan vijftig exotische en subtropische boom- en struiksoorten uit verschillende delen van Amerika staan hier zij aan zij, elk voorzien van een bordje met uitleg. Een botanische reis door een heel continent, op loopafstand van het centrum.
Gele trompetten en tropische flora
Het eerste wat me opvalt als ik het park in loop, is een plant die ik nog nooit zo van dichtbij heb gezien: grote, gele kelkvormige bloemen die als trompetten naar beneden hangen tussen smal donkergroen blad. Het zijn engelsklaroenen, Brugmansia, oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-Amerika. Ze groeien hier weelderig, bijna vanzelfsprekend, alsof dit gewoon hun thuis is. En dat is precies het idee van dit park. Dankzij het subtropische klimaat van de Costa Tropical gedijen deze planten hier alsof ze nooit ergens anders hebben gegroeid. Waste Magazine omschreef het park ooit treffend als een plek waar je “de rijkdom van de Amerikaanse flora kunt ervaren zonder het continent te hoeven verlaten.” Wandelend van bordje naar bordje besef je hoe divers dat continent is, en hoe bijzonder het is dat al die diversiteit hier samenkomt.
Langs het water
Het park heeft een kunstmatige rivier die van noord naar zuid loopt. Geen brede, imposante stroom, maar een smal beekje dat kronkelt langs stenen en bloeiende planten. Rode bloemen langs de oever, kleine rotsblokken waarop je kunt balanceren, het is precies het soort plek waar kinderen uren kunnen doorbrengen.
En dat doen ze ook. Ik zie hoe kinderen van steen naar steen springen, kijken naar wat er onder het wateroppervlak beweegt, roepen naar elkaar. De hond kijkt belangstellend toe vanaf de kant. Er is geen reden om door te lopen.
Verderop in het park verbreden de oevers zich. Er zijn borders vol witte en rode bloemen, lage struiken, en aan beide kanten weelderig groen gras. Een houten trap leidt omhoog naar een hoger gelegen deel van het park, en in de verte pikt de toren van de kerk van Motril boven de bomen uit. Dat ene beeld zegt alles: natuur én stad, naast elkaar, in harmonie.
De palmenpromenade en het meer
Dan kom je bij de lanen. Rechte rijen Washington-palmen strekken zich uit langs de rand van het park, hun hoge slanke stammen als zuilen in een open kathedraal. Motril Turismo beschrijft deze promenade als een van de meest iconische plekken van het park en als je er eenmaal doorheen loopt, snap je waarom.
Naast de palmenrij ligt het grote meer. Het water is donkergroen en spiegelt de bomen. Op een eilandje midden in het meer staat een cipres, alleen, als een schilderij. En aan de oever staan ze: de sculpturen.
Stilstaande figuren aan het water
Ik had gelezen over de Encuentro entre los dos mundos, de Ontmoeting van de Twee Werelden. Maar de werkelijkheid treft me anders dan ik verwacht. De figuren zijn geen traditionele bronzen beelden. Het zijn platte, donkere silhouetten in menselijke vorm, een grote en een kleine, naast elkaar. Ze staan aan de waterkant, kijken uit over het meer, zwijgen.
Een kind staat er een tijdje naar te kijken. Ik kijk naar hem. Er valt niks te zeggen. Het is gewoon een mooi moment.
De sculptuurgroep staat symbool voor de ontmoeting tussen Europa en Amerika, een thema dat door het hele park verweven is. El Parke noemt dit ensemble “een kunstwerk dat de band tussen Motril en het Amerikaanse continent eert.” En in die stille, gestileerde vorm doet het dat inderdaad.
Meer dan groen: een park met maatschappelijk hart
Iets wat me ook opvalt tijdens mijn wandeling is een kleine gedenksteen, bijna bescheiden weggewerkt tussen de bomen. Op de plaquette staat:
La Ciudad de Motril rinde homenaje a las Mujeres Víctimas de la Violencia de Género — Siempre a vuestro lado.
“De stad Motril eert de vrouwen die slachtoffer zijn van gendergerelateerd geweld. Altijd aan jullie zijde.”
Het is een kleine steen in een groot park. Maar dit raakt! Dit is geen decoratie. Dit is een stad die haar openbare ruimte gebruikt om te zeggen: wij herinneren ons. Wij zijn er. Dat maakt dit park meer dan een botanische tuin of een recreatiegebied. Het is ook een plek van betekenis.
Voor de kinderen: spelen, rennen, klimmen
Het park is ook gewoon een geweldig speelparadijs. Er is een groot basketbalveld met twee baskets en sportrekken en midden op dat veld staat een kind in een oranje shirt, helemaal in zijn eigen wereld. Je kunt er skaten en steppen enz.
Verderop is er een kinderspeelplaats met glijbanen en klimrekken. Op de achtergrond tornt de kerk van Motril op en dat contrast van een speelplaats tegen die historische skyline is bijna filmisch.
Het park is dus echt voor iedereen. Voor wie wil wandelen, voor wie wil sporten, voor wie wil spelen — en voor wie gewoon wil zitten en kijken.
De tuin als levend schilderij
Op de terugweg lopen we door een hoek van het park die ik anders misschien had overgeslagen. Hier staan grote pluimen pampasgras, Cortaderia selloana, oorspronkelijk uit Zuid-Amerika, passend in dit park en erboven bloeien roze oleanders. Het gras wuift zacht. De kleuren zijn zacht en tegelijk helder.
Het park loopt hier op naar een heuvel. Een houten trap met leuning nodigt uit om omhoog te gaan. Boven wacht een ander uitzicht op het park zelf, op de stad, op de kerk. Beneden spelen kinderen nog steeds bij het water.
Eten en drinken midden in het groen zelfs glutenvrij en vegan!
Midden in het park, omringd door palmen en bloeiende struiken, zit El Parke Coffee & Food, een café-restaurant dat perfect past bij de sfeer van de plek. Geen drukke terrastent, maar een rustige hoek waar je kunt opladen na het wandelen.
Het menu is verrassend uitgebreid: verse jus, brunch met verse omelet, burgers, salades, crêpes en huisgemaakte taarten. Er is ook een kindermenu (vanaf €10,90) met hotdogs, nuggets en panini’s, ideaal als je met kinderen bent. Vegan of glutenvrij of allebei? Geen probleem: El Parke heeft een aparte vegan sectie met een vegan burger, vegan hotdog en een frisse citrus-mezclum salade.
De openingstijden zijn ruim: doordeweeks van 10:00 tot 22:00 uur, vrijdag en zaterdag tot middernacht en het dakterras is op die avonden zelfs tot 3:00 uur open. Met uitzicht op het park en de palmen klinkt dat als het perfecte einde van een dag in Motril.
Waarom je hier naartoe moet
Het Parque de los Pueblos de América is gratis toegankelijk, ligt op wandelafstand van het centrum van Motril en is zeven dagen per week open. Het park heeft de afgelopen jaren flink geïnvesteerd in uitbreiding en nieuwe faciliteiten sportvelden, een hondenweide, verbreding van de wandelpaden — zonder de groene ziel ervan aan te tasten.
Wie de Costa Tropical bezoekt, is snel geneigd om door te rijden naar het strand of de Alpujarras. Begrijpelijk. Maar stop dan toch even in Motril. Loop het park in. Laat de kinderen bij het water spelen. Sta stil bij de silhouetten aan het meer. Kijk omhoog naar de engelsklaroenen.
Dit park is niet spectaculair op de manier van een bezienswaardigheid. Het is spectaculair op de manier van een plek die je niet vergeet.
Het Parque de los Pueblos de América ligt aan de zuidkant van Motril, provincie Granada, Andalusië. Toegang is gratis. Het park is dagelijks open en beschikt over wandelpaden, sportfaciliteiten, een speelplaats, picknickplekken en een hondenweide. In het park is ook het toeristeninformatiebureau van Motril gevestigd.
Lees hier het verslag over de Costa Tropical.











