April voelde al als het begin van het seizoen, maar in mei kwam Salobreña echt op gang. De temperaturen liepen op, de dagen werden langer en de stranden en terrassen begonnen weer steeds meer op hun zomerse versie te lijken. Maar het leukste nieuws van deze maand speelde zich zeker niet alleen aan het strand af. Mei stond juist opvallend sterk in het teken van kunst, cultuur, de vega en het tropische landschap rond Salobreña.

Met ArtePeazos veranderden delen van het dorp zelfs letterlijk in een openluchtatelier. Tegelijkertijd werden nieuwe wandelingen georganiseerd langs tropische plantages, kwamen buitenlandse journalisten en influencers naar Salobreña en kreeg La Guardia opnieuw de Blauwe Vlag.

Een druk begin van mei aan de Costa Tropical

Mei begon meteen met een lang weekend. De toeristische sector aan de Costa Tropical verwachtte rond de 90 tot 95 procent hotelbezetting tijdens het eerste weekend van de maand. Het ging daarbij vooral om Spaanse bezoekers, aangevuld met onder meer Scandinavische toeristen. Dat zegt wel iets over hoe het seizoen hier werkt. Mei is officieel nog voorjaar, maar aan de Costa Tropical kan het al behoorlijk zomers aanvoelen. Tegelijkertijd is het meestal nog aangenaam genoeg om te wandelen, fietsen en het oude centrum te bezoeken zonder de hitte die je in juli en augustus kunt hebben.

En juist op dat soort activiteiten probeert Salobreña zich steeds nadrukkelijker te richten.

La Guardia krijgt opnieuw de Blauwe Vlag

Op 6 mei kwam goed nieuws voor Playa de La Guardia. Het strand kreeg voor het zesde achtereenvolgende jaar een Blauwe Vlag. De Blauwe Vlag wordt toegekend op basis van verschillende criteria rond onder meer waterkwaliteit, milieu, veiligheid, voorzieningen en toegankelijkheid. La Guardia behoorde in 2026 tot veertien stranden aan de Costa Tropical die het keurmerk kregen. Na de problemen met het winterweer is dat natuurlijk een mooi begin van het zomerseizoen. In januari en februari zagen we hoe kwetsbaar juist La Guardia kan zijn wanneer zware stormen zand wegslaan en de zee dicht bij de bebouwing komt. Een paar maanden later staat hetzelfde strand alweer aan de vooravond van het zomerseizoen.

Extra controles op het water

Toch speelde er rond de stranden nog iets anders. Op 6 mei werd bekend dat de controles van het waternetwerk in Salobreña werden opgevoerd om problemen met de zwemwaterkwaliteit in de zomer te voorkomen. Daar was een concrete aanleiding voor. In eerdere jaren moesten op bepaalde momenten delen van het strand tijdelijk worden afgesloten vanwege afwijkende waarden in het water. De verantwoordelijke diensten wilden voorkomen dat dit opnieuw zou gebeuren. Daarom werden onder meer regenwaterafvoeren, afvoerputten en irrigatiekanalen gecontroleerd. Op dat moment waren al meer dan zeventig punten in de bebouwde kom geïnspecteerd. Dit is misschien niet het meest spannende vakantienieuws, maar voor een badplaats is het natuurlijk ontzettend belangrijk. Een mooi strand alleen is niet genoeg; de kwaliteit van het zwemwater moet ook goed zijn.

Een nieuw klein hotel in het oude centrum

Ook op 6 mei kwam er nieuws uit het oude centrum: Salobreña kreeg er een nieuw kleinschalig hotel bij. Hotel Boutique Alcazaba opende aan Calle Cristo. Het hotel heeft ruimte voor maximaal vijftien gasten, verdeeld over vier kamers en twee studio’s. De gemeente presenteerde het als een kleinschalige accommodatie die inzet op persoonlijke aandacht en aansluiting bij de omgeving. Dat vind ik eigenlijk een interessante ontwikkeling. Salobreña heeft geen enorm hotelaanbod zoals sommige andere kustplaatsen. Zeker in het oude centrum bestaat een groot deel van het toeristische verblijf uit appartementen en vakantiehuizen. Juist kleinschalige accommodaties passen daarom misschien wel goed bij deze omgeving. Een groot resort boven in het oude centrum zou nogal vreemd zijn; een klein hotel in een bestaand pand is iets heel anders.

Rutas con Sabor Tropical: wandelen én proeven

Een van mijn favoriete initiatieven van mei is Rutas con Sabor Tropical. Het programma werd op 6 mei officieel gepresenteerd en bestond uit drie thematische routes waarin wandelen werd gecombineerd met landbouw, landschap en gastronomie. Op 10 mei was er Entre huertos y miradores: Lobres, corazón tropical. Op 16 mei volgde Paisaje con sabor: experiencia tropical en La Caleta en op 23 mei stond De la caña al sabor: tradición e innovación en Lobres op het programma. Dat zijn geen gewone wandelroutes. Deelnemers kregen onderweg uitleg over het landschap en de tropische landbouw en bezochten plekken die met de productie van lokale producten te maken hebben. Uiteraard hoorde daar ook proeven bij.

Want de vega hoort net zo goed bij Salobreña als het strand

Ik vind het leuk dat hier steeds meer aandacht voor komt. Wie voor het eerst naar Salobreña rijdt, kijkt waarschijnlijk vooral naar boven: naar het witte oude centrum en het Castillo op de rots.

Maar kijk eens de andere kant op.

Rond Salobreña ligt een enorm groen landbouwgebied met onder andere avocado’s, mango’s en chirimoya’s. Juist dat groene landschap tussen de bergen en de zee maakt dit stukje Costa Tropical zo anders dan veel andere delen van de Spaanse kust. En er zit natuurlijk een verhaal achter. Eerst speelde suikerriet eeuwenlang een enorme rol in deze streek. Tegenwoordig bepalen subtropische fruitsoorten voor een groot deel het landschap. De routes van mei probeerden juist die verbinding tussen landbouw, geschiedenis, eten en toerisme zichtbaar te maken.

Salobreña richt zich ook op fietstoeristen

Halverwege de maand kwamen opnieuw buitenlandse journalisten en influencers naar Salobreña. Ditmaal ging het specifiek om mensen die zich bezighouden met fietstoerisme. De groep bestond uit journalisten en influencers uit onder andere Denemarken en Nederland. De reis maakte deel uit van de internationale promotie waarmee Salobreña nieuwe doelgroepen in Midden- en Noord-Europa probeert te bereiken. Dat sluit mooi aan op wat we in april al zagen. Toen werden Nederlandse reisbloggers uitgenodigd om Salobreña te ontdekken. De gemeente kijkt dus heel bewust naar Noord-Europa. En fietsen is eigenlijk best logisch. Het vlakke gebied in de vega is geschikt voor rustige fietstochten, terwijl je richting de bergen juist routes hebt voor mensen die een flinke uitdaging zoeken.

Mei had een bijzonder volle culturele agenda

De gemeentelijke culturele agenda voor mei bevatte muziek, theater, literatuur en kunst. Op 8 mei begon bijvoorbeeld het muziekprogramma Salobreña en Clave de Sol, met een klassiek gitaarconcert van Ignacio González en Aurioles Rodríguez in het Auditorio.Maar eigenlijk draaide de culturele maand vooral om één evenement:

ArtePeazos.

Van 21 tot en met 31 mei vond daarvan de derde editie plaats.

ArtePeazos maakt van Salobreña een kunstwerk

ArtePeazos vind ik een ontzettend leuk concept.

In plaats van kunst uitsluitend in een museum of galerie te laten zien, wordt het dorp zelf onderdeel van het evenement.

Tijdens het festival waren er muurschilderingen, tentoonstellingen, workshops, performances en sculpturen. Kunstenaars werkten bovendien op verschillende plaatsen live aan hun werk. Een van de belangrijkste onderdelen was opnieuw het Simposio Internacional de Escultura. In Parque de la Fuente kon je kunstenaars tijdens het festival daadwerkelijk aan hun sculpturen zien werken.

Je ziet dus niet alleen het eindresultaat, maar ook hoe zo’n kunstwerk ontstaat.

En dit jaar ging de kunst ook omhoog naar het oude centrum

Dat was een belangrijke vernieuwing in 2026.

ArtePeazos speelde zich niet meer uitsluitend af in het lagere deel van Salobreña. De organisatie wilde nadrukkelijk ook het oude centrum bij het festival betrekken.  Dat lijkt mij eigenlijk een perfecte combinatie. De witte gevels, kleine pleintjes, hoogteverschillen en smalle straatjes vormen vanzelf al een bijzonder decor. Tijdelijke kunst en permanente muurschilderingen kunnen ervoor zorgen dat je ineens een straatje inloopt waar je anders misschien nooit zou komen.

Een nieuw kunsthuis in het oude centrum

Daar kwam in mei nog iets bij. In Calle Juan XXIII opende Magnolia Arthouse, een nieuw centrum voor hedendaagse kunst. Het initiatief is gevestigd in een gerenoveerde woning in het oude centrum en is bedoeld voor onder meer kunstenaarsresidenties, creatieve retraites, tentoonstellingen en multidisciplinaire projecten.  Tijdens ArtePeazos werd het meteen onderdeel van het programma. Op 23 mei stond er bijvoorbeeld de groepstentoonstelling Identidades en conflicto gepland, samen met een boekpresentatie, performance en muziek. Ik vind dit soort kleine initiatieven minstens zo interessant als grote gemeentelijke projecten. Juist een galerie, atelier, restaurant of kleine accommodatie kan ervoor zorgen dat er in het oude centrum het hele jaar iets te doen blijft.

Toeristische informatie moet ook digitaler

Op 22 mei werd bovendien bekend dat Salobreña een deel van zijn Europese toerismebudget anders gaat inzetten. Er werd €36.000 verschoven naar het project voor de ontwikkeling tot Destino Turístico Inteligente. Daardoor groeide het budget voor dat onderdeel naar ruim €53.000.Een deel daarvan moet worden gebruikt voor mobiele informatieschermen en een toeristische app. Via die app zouden bezoekers straks onder andere een plattegrond, toeristische routes, gastronomische aanbevelingen, openingstijden van monumenten en andere praktische informatie moeten kunnen vinden. Dat lijkt me eerlijk gezegd geen overbodige luxe. Wie Salobreña niet kent, ziet namelijk lang niet altijd vanzelf wat er allemaal te vinden is. Je kunt vanaf het strand het Castillo zien, maar dat betekent nog niet dat een bezoeker weet hoe je er komt, wat er onderweg te zien is of wanneer het open is.

Goede digitale informatie kan daarbij echt helpen.

Aan het einde van mei kwam Ierland aan de beurt

De internationale promotie ging ondertussen gewoon door. Na Nederlandse bloggers en Scandinavische fietsjournalisten bezocht eind mei ook een Ierse journaliste Salobreña. Het programma omvatte onder meer het oude centrum, de kustroute, fietsen door El Valle en La Caleta en bezoeken aan wijnbedrijven en subtropische landbouwbedrijven. Volgens de gemeente moest daaruit een reisreportage voor de zondagsreissectie van de Daily Mail voortkomen. (Ayto Salobreña)

De strategie wordt daarmee steeds duidelijker.

Salobreña probeert vooral bezoekers uit Midden- en Noord-Europa te bereiken die niet noodzakelijk alleen in juli of augustus komen. De gemeente noemt juist voorjaar en najaar als belangrijke perioden voor deze markt.

En dat begrijp ik heel goed

Want als je mij vraagt wanneer Salobreña op zijn mooist is, hoeft dat helemaal niet midden in augustus te zijn. Mei heeft veel voordelen. Het landschap is nog groen. Het is meestal warm genoeg om buiten te eten en regelmatig ook om naar het strand te gaan. Tegelijkertijd kun je nog prima wandelen, fietsen of ’s middags omhoog naar het Castillo zonder dat je voortdurend naar het eerstvolgende stukje schaduw zoekt. En er gebeurt genoeg.

Dat bewees mei 2026 wel.

Mei liet een andere kant van Salobreña zien

Wat mij vooral opvalt als ik al het nieuws van deze maand bij elkaar zet, is hoe weinig ervan eigenlijk over traditioneel strandtoerisme ging. Natuurlijk was er de Blauwe Vlag voor La Guardia en werd hard gewerkt aan de voorbereiding van het zomerseizoen. Maar de opvallendste verhalen gingen over iets anders. Over wandelen door de tropische landbouwgebieden. Over fietsen. Over kunst in het oude centrum. Over kunstenaars die live sculpturen maken. Over een nieuw kunsthuis. Over lokale producten en gastronomie. Dat past precies bij de richting die Salobreña eerder dit voorjaar met zijn nieuwe toeristische identiteit koos: laat zien dat er meer is dan zon en strand. En misschien werkt dat in mei wel beter dan in welke maand dan ook. Je kunt ’s ochtends tussen mango- en avocadobomen wandelen, ’s middags naar het strand, later door ArtePeazos struinen en ’s avonds ergens buiten eten.

Daar heb je eigenlijk geen hoogzomer voor nodig.

Mei 2026 liet vooral zien hoeveel verschillende Salobreña’s er binnen één klein gebied bestaan.